قوانین جزایی همه ممالک دنیا تقریبا از ارزش های ثابتی دفاع می کنند مثل جان و مال و عرض ناموس و آزادی افراد اما عجیب اینکه برغم این مشابهت های ظاهری جاهایی این مواد قانونی با زبان بی زبانی فریاد می زنند که مثلا ما ایرانی هستیم.
قانون مجازات را مرور می کردم برخوردم به تبصره ماده 156 در مورد دفاع مشروع در این تبصره آمده :
- دفاع از نفس، ناموس، عرض، مال و آزادی تن دیگری در صورتی جایز است که او از نزدیکان دفاع کننده بوده یا مسوولیت دفاع از وی برعهده دفاع کننده باشد یا ناتوان از دفاع بوده یا تقاضای کمک نماید یا در وضعیتی باشد که امکان استمداد نداشته باشد.
راستش دفاع از جان و مال و ...کسانی که شخص قانونا و یا بواسطه قرار داد مسئولیت دفاع از انها را به عهده گرفته و یا ناتوان هستند و یا امکان دفاع از خودشان را ندارند از امور بدیهیه اما دفاع از نزدیکان آن هم بدون اینکه لازم باشه هیچ گونه رابطه سببی یا نسبی با شخص داشته باشند کمی عجیب به نظر میاد !

مثلا طبق این تبصره اگر شما شاهد بودید شخصی برای دختر همسایه یا خانم دوست تان در خیابان ایجاد مزاجمت کرده حق دارید بدون اینکه این دختر خانم و یا خانم تقاضای کمک کرده باشند یا ناتوان از دفاع از خودشان باشند و یا شما مسئولیت دفاع از آنها را به عهده داشته باشید وارد ماجری شده و اطمینان داشته باشید این وسط هر جرم و جنایتی هم اگر واقع شد کاری با شما نداشته باشند چون قانونا این حق را دارید تا نسبت به آشنایان با هر نوع رابطه نزدیک غیرتی شوید